یوهانس برامس و لالایی

“زندگی کوتاه است هر چند من این را از فرزندان من است.” — مگی اسمیت “خوب استخوان است.”

یک لالایی بیش از انواع دیگر موسیقی به معنی خاص مجری و مخاطبان خاص. از فارسی میانه “به سکون” این archetypical لالایی خوانده است به آرامی توسط یک مادر و یا سرپرست به یک کودک به قصد آرام کردن نوزاد برای جلب رضایت او به سنگ او را به خواب.

اما پس کسی که باید برای مراقبت از کودک و آواز لالایی برای او لالایی دو valences: وجود رسا جنبه بخشی خطاب به فرزند, اما نیز وجود دارد که بخشی از چپ گمنام. اضطراب و ambivalences پناه توسط سرپرست هستند غیر قابل بیان به کودک — شاید به دلیل وجود دارد هیچ کلمه ای برای بیان احساسات خود شاید به این دلیل که کودک نمی تواند درک کلمات به هر حال.

در Brahm را “Wiegenlied” (معروف لالایی که هر کس و گربه خود را به رسمیت می شناسد), آیه اول به پایان می رسد در یک تسکین دهنده cadence اما کلمات در حال آواز “فردا صبح اگر خدا بخواهد / به شما از خواب بیدار خواهد شد یک بار دیگر.” کودک می شنود و تسکین دهنده وزن, اما تنها پدر و مادر می داند و ترس از خطر مرگ در پشت کلمات است.

برامس یک استاد از ایجاد دوسوگرا و همراه احساسات و هر چند او نوشت: تنها یک کار به صراحت با عنوان “لالایی” (“Wiegenlied بالا) و بسیاری دیگر از آثار او قطره ای با دو جنبه از لالایی: تسکین دهنده بیان در یک سطح و نهفته نگرانی یا اندوه در یکی دیگر از. این میان پرده در E-flat major, Op 117 است و مقدمه توسط خطوط زیر از قرن 17 اسکاتلندی تصنیف “بانوی آن Bothwell را Lament”: “خواب آرام کودک من خواب آرام و خوبی!/ شکسته قلب من به دیدن شما گریه.”

آرامش و آرام کنار قطعه در جلو در بخش اول از این قطعه وجود دارد اما نکات نگرانی در C جزئی آکورد است که عبور به طور خلاصه اما نکته در تاریکی در زیر سطح. بخش میانی طول می کشد به نوبه خود تیز به دارد, brooding, کنار, از خاطرات نگران کننده و اضطراب: ترس از گذشته و نگرانی درباره آینده بیش از حد به جای شیرین لقاء نوزاد.

هنگامی که تم اصلی بازده آن آسیب پذیری و expressivity را ظاهر اولیه به نظر می رسد مثبت رواقی. این هدف هنوز هم ممکن است به تسکین اما ما می توانیم شنیدن صدای مادر کرک و شکستن و جمع آوری خود را دوباره و ما می توانیم شنیدن لالایی در حال حاضر آغشته با حافظه است.

کودکانه مخاطبان در این دو قطعه در حال ضمنی اما در جنبش دوم از اولین piano concerto op. 15 وجود دارد صریح تر و انفعال. ارکستر شروع موضوع مناقصه و آرامش ملودی و هنگامی که نتیجه آن یک دقیقه و نیم بعد پیانو وارد با انعکاس همین موضوع است.

در دست پیانیست, اما, موضوع, نازک نوپا و لخت از غنی طنین ارکستر. اگر ارکستر ورودی این موضوع اطمینان پیانیست موضوع است poignantly متقاعدکننده نشان ميدهد و اطمینان است. در یک فعل و انفعال در سراسر قطعه پیانو دستاوردهای قدرت و اعتماد به نفس و 13 دقیقه در آن وجود دارد این است که در نهایت مطمئن باشید نمایش امید محدوده در اعتماد به نفس سوسو زننده trills از ثبت پایین تر به بالاتر

خطوط ارتباطی پیچیده تر هستند هنوز هم در جنبش دوم از یک اصلی, پیانو, کوارتت, Op. 26. تم اصلی نشان می دهد یک مورد مشترک و متقابل اطمینان: تنها صدای بازی توسط پیانو تساوی یک ملودی تسکین دهنده, آرام, به عنوان اگر کار به سهولت مشکلات آن هموطنان.

در همان زمان باقی مانده صدای کار برای حمایت و پیش بینی موضوع در مورموری آرام افزایش و کاهش در زیر آن. در پایان عبارات ویولن یا ویولن سل طول می کشد بیش از این تم به طور خلاصه به عنوان اگر اجازه دهید به این موضوع در پیانو گرفتن عاطفی نفس. پس از پر سر و صدا توسعه بخش در recapitulation از تم پیانو و رشته ها تغییر مکان این رشته در نظر گرفتن موضوع اصلی در غنی صدا و پیانو, ارائه تنومند پشتیبانی می کند. همه این یاران را رشد قوی تر از طریق مصیبت.

با لالایی چیزی است که همیشه در ارتباط برقرار کردن و چیز دیگری برگزار می شود و قدرت این آثار برامس که من آزادانه توصیف به عنوان ‘لالایی’ تا حد زیادی ناشی از فعل و انفعال از آنچه بیان شده است و چه نکردن است.

من می خواستم به عنوان آخرین مثال دیگر کار از برامس: قصیده خود را در B major, Op. 10 هیچ. 4. اما در تکرار گوش دادن متوجه شدم که این کار نه لالایی. هیچ تمایز وجود دارد بین آنچه که بیان شده است و آنچه که برگزار شد; نه قصیده است که در یک بار به طور کامل شفاف و کاملا درونگرا. در جریان خطوط وجود دارد هیچ تظاهر و یا جریان پنهانی پنهان کرد.

احساسات برامس’ قصیده پیچیده و رنگارنگ اما از آن است که تمام سمت راست وجود دارد. در یک حس قصیده است که شاید کمتر جالب از یک لالایی, اما آنچه در آن فاقد در این زمینه آن را می سازد تا برای در عاطفی شفافیت. آن است که کاملا صادقانه و خالص — قدرت خود را نه در تردید اما در وضوح. غنی لایه بندی موسیقی از خطوط که مشخصه خیلی از برامس را به کار و که نقش مهمی در شکل دادن به دوسوگرا حالات از قطعات من در بالا مورد بحث است — در اینجا وجود ندارد. به جای یک خط ملودی غالب قطعه با آکورد شکسته ناهمواری از هر ملودی توجه داشته باشید. خطوط زلال و هیچ چیز مخفی است و زمانی که من بازی در این قطعه احساس می کنم قابل ملاحظه ای آسیب پذیر حتی زمانی که بی سر و صدا استعفای قطعه است معدن در حال حاضر.

این میان پرده, Op. 117 شماره 1 (“خواب آرام کودک من”) را دشوار است به بازی در راه های مختلف. هر چند آن expressivity است که هنوز هم عمیقا شخصی است ابراز العربي در قصیده. این expressivity از لالایی شکل گرفته است توسط یک لایه از مراقبت و تسلی و نکات در — اما نمی توان صریح و روشن آن بیشتر آشفته و خو. هر چند من احساس می کنم کمتر آسیب پذیر آن بازی من نیز احساس نیاز بیشتری برای ظریف خویشتن داری در بیان بر روی پیانو. چیزی کمین در زیر سطح و من باید آن را نگه دارید تحت کنترل است. احساسات در یک لالایی به عنوان برامس به طوری استادانه نشان می دهد در حال پیچیده احساسات مراقبت و تسلی. لالایی دروغ می گوید با eliding جهان گوشه تیره تر. به خاطر مراقبت برای یک چیز بیان شده است یکی دیگر برگزار می شود. بیش از حد روشن-چشم نگاهی به جهان غیر قابل تحمل خواهد بود بنابراین ما نگه داشتن آن را از فرزندان ما.

تماس با آدریان لیو در adliu ‘در’ stanford.edu.

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>