صنایع دستی و صبر در نماز برای مسافران

CW: اشاره از تجاوز جنسی

Ruchika تومار را اولین رمان “نماز برای مسافران” در مجموعه داستانی Pomoc, نوادا, کوچک متروک شهر از طبقه کارگر و مردم در وسط بیابان, چشم انداز خاطره انگیز از نویسنده دوران کودکی صرف در جنوب کالیفرنیا اینلند امپایر. نشاط از تومار را نثر ارائه این تنظیم یک شخصیت در حق خود آن انزوا و دشمنی ایجاد خطر فراگیر است که تبدیل شخصیت او زندگی می کند. راوی Cale است, محفوظ است, کتاب عشق دختر در آستانه بزرگسالی که زندگی آرام این است که ائتلاف با از دست دادن قریب الوقوع دو نفر او دارای عزیزترین — پدر بزرگ او بره که او را به تنهایی و کسی که در حال مرگ از سرطان ریه و کاریزماتیک و مرموز پنی او را تازه کشف شده بهترین دوست خود که از بین می رود یک شب بدون ردیابی.

این کتاب کلاسیک فتنه گم شده-دختر رمز و راز و قلب bildungsroman و در عین حال راه آن قطع بسیاری از موضوعات مختلف هویت باعث می شود آن را بسیار منحصر به فرد و به موقع داستان. آن را در مورد زن تجربه و تروما مردم رنگ در غرب آمریکا غیر ساختارهای سنتی خانواده و دوستی با قدرت خانوادگی اوراق قرضه شکست و بی تفاوتی در اجرای قانون و افراد مصرف عدالت را در دست خود. تومار رفتار هر یک از این جنبه از داستان با صداقت و شفافیت و حکمت است که “دعا و نماز برای مسافران” بحرانی خواندن و علامت خود را به عنوان قدرتمند صدای جدید در ادبی داستان.

هر چند کیل و پنی شد و آشنایان در سراسر دوران کودکی خود را گذراند و در همان شهر کوچک خود را در پیوند نزدیک شروع به ساخت که Cale طول می کشد یک کار مشغول به کار در همان کسی که شام میخورد به پنی. این نوع از جای آباد تنها با یک انگشت شماری از مردم محلی و كانون عبور و گسترده خرابی در آن به اشتراک گذاشته شده فضای نزدیک به کیل و پنی یک فرصت برای تشکیل یک نوع عجیب و غریب از صمیمیت. تومار به نقل از این پویا به عنوان بذر ایده خود را برای این کتاب: “من فکر می کنم دوستی زن به خصوص در جایی که واقعا جالب است چرا که شما نه تنها دوستان اما شما در این نقطه در زندگی خود را که در آن شما بر روی هر یک از دیگر برای بسیاری. شما هر دو نوع شدن که شما خواهید بود و شما در حال یادگیری از یکدیگر چه می خواهید که به بود.”

Cale که تا به حال تنها شده واقعا اختصاص داده شده به پدر بزرگ او بره شروع به باز خودش به پنی به عنوان مشترک سواری صفحه اصلی تغییر یکپارچه به دختران صرف وقت با هم در خارج از کسی که شام میخورد. دختران تبدیل به هر یک از دیگر اصحاب و نگهبان در یک معنا اما به عنوان کیل می آموزد در مورد سایه راه هایی که پنی است به ساختن پول اضافی به امید فرار خود را prospectless شهر او را به طور فزاینده ای خطرناک. در انزوا از صحرا خطرات که مردان مواد مخدر و خشونت مطرح به زنان جوان به خصوص در اوج. به این تجارب آسیب زا و تعمیق وابستگی متقابل بین این دو اما در نهایت آنها را از هم جدا هنگامی که پنی از بین می رود یک شب پس از شدت حادثه دلخراش ترک Cale به تنهایی به جستجو برای او. بسیاری از این لحظات الهام گرفته تومار که به تجربیات خود به عنوان یک نوجوان در امپراتوری درون مرزی و مشکل او را با دوست دختر رانندگی را از طریق بیابان و دزدانه به قمار در یک محل که در آن وجود دارد تا زیرساخت های کمی و کمی دیگری برای انجام این کار. “من به یاد داشته باشید بسیاری از کسانی که در لحظه در حال رشد بودن در مکان های که در آن اگر من فریاد زدم هیچ کس واقعا توجه است. آن را فقط با شانس و یا فرشتگان نگهبان در برخی از آن موارد جایی که من کردم.”

تومار را قانع کننده درمان پنی و بره غیر سنتی خانواده پویا در این رمان به همان اندازه با الهام از تجارب خود را با خانواده و روابط. “من یک کودک از مهاجران فرزند طلاق … من همیشه به حال یک رابطه پیچیده با خانواده, و من فکر می کنم بسیاری از دوستان من نیز هست. من فکر می کنم راز و حقیقت این است که هیچ کس خانواده کامل است تعداد بسیار کمی از مردم سنتی دو پدر و مادر و حصار دستک سفید.” تومار اشاره کرد که او سال زندگی در شهر نیویورک پس از کالج به او کمک کرد پیدا کردن یک جامعه از مردم است که جستجو برای یک نوع جدید از خانواده است. “که واقعا داستان, New York. هر کس وجود دارد به دور از فرار آنها چه کسانی بودند. آن را مانند یک شهر از کودکان یتیم به همین دلیل است که آن را بسیار ویژه. آن را احساس می کند مانند آن است که یک شهر از متقاضیان چرا که هر کس همیشه به دنبال برای برخی از معنی و یا برخی از منافع و آنها در حال حاضر به کاوش در هنر یا فرهنگ به سعی کنید به آن را پیدا کنید. من فکر می کنم این هم یکی از دلایلی که چرا روابط می تواند بسیار قوی در میان افرادی که لزوما باید خانواده سنتی سیستم های خود را.”

“دعا و نماز برای مسافران” نمایش زیبا صنعتگری در یک جمله به جمله سطح و من در بر داشت که تومار را ماهرانه جمله کار و استادانه شخصیت توصیف تابیده از طریق به خصوص در عبارات داخلی بين کیل و بره.

“من در عادت به طور منظم inventorying بره: خود را گاه به گاه بی قراری او درد و رگ به رگ شدن این تجمع خاکستری peppering خود را به فرد سیگاری سرفه که به نظر می رسید وجود داشته باشد در کنار او در ابد به عنوان بره-مانند سبز خود قوطی کرم اصلاح و بازگشت جوراب پنبه فروخته پنج-برای-ده در داروخانه در اصلی….

اتاق گرم بود و مه آلود و مبهم پیشامد در هوا مانند آهسته و حیوانات خطرناک تا به حال شکسته به خانه و حتی در حال حاضر در حال حرکت از پله ها بالا. من تیره و تار به گوش بره آشنا طبقه پایین برای تلفن های موبایل: خراش صندلی عقب رانده جام قرار می گیرد یک, ضد, باز و بسته شدن در یخچال هنگامی که او به سرقت برده یک تکه پنیر.”

معابر مانند این یکی قرار داده تابشی نمایش تومار را درک ناگفته ریتم که در آن زندگی می کنیم با اضافه کردن به ما زندگی آرام و ثبات ما بستگی دارد تا کنون که بدون لزوما توقف به سهام را از آن همه از طریق حرکات آن احکام. “برای من حکم کار و زبان خوشمزه ترین بخش نوشتن برای من, بنابراین من فکر می کنم که جایی که من می خواستم به من توجه به. این احساس خوب و از آن احساس می کند مانند هر جمله یک فرصت است و شما نمی خواهید آن را از دست.” در هر صفحه از کتاب خود را دقیق کلمه انتخاب و خیره کننده تصاویر را ترک نه یک سنگ unturned — هر بیت از این کتاب بازتاب به وضوح در ذهن خواننده را.

یکی از مهمترین و استادانه به تصویر کشیده ویرانگر صحنه در این کتاب برای شخصیت خود را و برای خواننده است یک صحنه از تجاوز جنسی. تومار که عمیقا سرمایه گذاری در نوشتن در مورد مسائل زنان با استارک صداقت و verisimilitude حاکی از آن بود که یکی از اولویت ها در این کتاب برای نوشتن یک صحنه حمله که نمی براق بیش از جزئیات به عنوان بسیاری از کتاب ها را قبل از. “من به یاد داشته باشید در حال رشد کردن و کتاب خواندن که در آن حمله اتفاق می افتد و این نوع چپ در فضای خالی جایی که من قرار بود به تفسیر آنچه که اتفاق می افتد و چگونه آن را تحت تاثیر زنان در داستان و این چیزی بود که من نمی خواهم به انجام است. من احساس می کنم که استمرار این تجربه از مردان درک چگونه ما احساس می کنیم — نه که مراقبت از آنها — و زنان نه دیدن خود تجربه خود را و احساسات خود را نشان داده است.”

این صحنه و آن راهپیمایی در سراسر بقیه رمان طنین انداز به خصوص در راه آنها دقت ضبط خاص چرخش از احساسات است که اغلب فراگیر خشونت جنسی برای بازماندگان آن — احساس گناه و شرم خود سرزنش. این احساسات هستند هرگز استاتیک اما همیشه تغییر و Cale به دست و پنجه نرم کردن با آنها را دوباره در هر روز. در Cale کلمات پس از رویداد “چه می خواهم بگویم این است که من سعی کردم به پیدا کردن مقصر در این چند بار و هر چند برخی از روزها به نظر می رسد در همه جا روز دیگر آن را دشوار است برای پیدا کردن دقیق قطعات هواپیما شکستن از هم جدا بر روی اقیانوس خرابه پراکنده شده و از دست رفته است.”

تومار اصرار در نشان دادن واقعیت های خشن از جهان است که زنان در زندگی نه یکی از ما می خواهم به زندگی می کنند. “من به یاد داشته باشید من ویرایشگر مخالفت با لحظه Cale سرزنش خود به خاطر او بود گفت: خوب ما نمی خواهیم به سرزنش قربانیان تجاوز جنسی. و من گفتم آره اما ما درست است ؟ ما خودمان را سرزنش. که به معنای واقعی کلمه همه ما — باید اضطراب را احساس گناه و سرزنش خودمان. این دستور برای یک زن…”

در تومار را درمان Cale را ضربه او با تمرکز بر راه Cale احساس می کند کاملا بی ثبات به طور ناگهانی بیش از حد آگاه از بدن و طول برخی از مردان را به دسترسی به آن آسیب آن می تواند او را فقط با وجود آن در این جهان است. در Cale کلمات “من بشدت از همه چیز آگاه را بین پاهای خود را غیر عملی ارزش است.” او دیگر نمی تواند ساکن جهان با سهولت و آرامش خاطر او تا به حال یک بار همه با توجه به بدن او زندگی می کند و آنچه که او می داند در حال حاضر به آن انجام می شود.

تومار کتاب به تصویر می کشد که زن تجربه تروما از یک عمیقا تجسم و دیدگاه جنسیتی است که هنوز چیزی به ما نمی بینیم تقریبا به اندازه کافی از داستان است که در طول تاریخ شد و همچنان مردسالار فضا. “حتی در مدرن روز برنامه های وزارت امور خارجه و یا زمانی که من به مدرسه می بینید همسالان خود را تبدیل در یک داستان در مورد یک مرد را درونی کرد و یک زن انجام همان و در آن حال گفت: چیزی گم شده اینجا. شما که پیام هر دو به صراحت و به طور ضمنی در شرایط از آنچه داستان های باارزش و کسی که نویسندگان از لحظه … اگر زنان ستایش اغلب آنها ستایش داستان که در آن شما نمی تواند لزوما بگویید [آنها نوشته شده توسط زنان] آن را متمرکز بر مسائل زنان و یا زنان نشان داده نشده است که آگاه بودن از بدن خود و یا تمایلات جنسی و یا اگر آنها آن را از طریق نر زل زل نگاه کردن.”

تومار دیده است و این همان حاشیه راندن زن محور ادبیات در پذیرایی از کتاب او. “من عصبانی شد که این آمد و من دیدم که در آن ذکر شده بود در زیر داستان زنان. آن را هنوز هم اتفاق می افتد تمام وقت. من حدس می زنم من در واکنش به این بود که فقط در یک نقطه خاص من … من فقط احساس مثل این است که من هستم این چیزی است که من علاقه مند هستم در آن همیشه آنچه را که من می خواستم برای انجام این کار به نوعی مهم نیست. برخی از مردم می خواهی آن و برخی از مردم نیست. من فقط داد تا با این ایده که مردان همیشه میخوام خواندن من یا که مردان همیشه تو فکر می کنم نوشتن من ارزشمند بود. من فکر نمی کنم بسیاری از مردان را همیشه در نظر من کسی که آنها را بخوانید.”

“دعا و نماز برای مسافران” یک مثال کامل از “داستان زنان” است که جدی ادبی داستان و بالعکس و هر چند تومار شک و تردید او را بسیار نر خوانندگان من فکر می کنم این دقیقا همان نوع از کتاب مردان باید امروز به عنوان خوانده شده. آن را فراهم می کند یک پنجره روشن و قدرتمند بینش را به آنچه در جهان است مانند زمانی که شما ساکن بدن زن به ویژه پس از آن مرزهای شده اند و ستم. مورد بحث ما در تومار انگلیسی 90 کلاس این واقعیت است که زنان در حال خرید اکثر داستان امروز ما تمایل به دیدن داستان ما به نمایندگی از نویسندگان مانند تومار دارای قدرت واقعی برای تعیین آنچه منتشر شده است. هنوز تومار یادداشت های زنان و اقلیت باید یک راه طولانی برای رفتن به دستیابی به اصل نمایندگی در دنیای ادبی. “این اجرائی از تمام ناشران بزرگ هنوز هم مردان سفید. برخی از شرکت ها در حال خرید کتاب های بیشتر توسط زنان و اقلیت ها, اما گاهی اوقات آن را هنوز هم احساس می کند مانند یک نشانه قدردانی از آنچه در بازار است که به درخواست برای, در مقابل واقعی خود را سرمایه گذاری در تنوع.”

قالب رمان او مطلع آن شدید جنسیتی محتوای تومار استفاده بسیار غیر خطی ساختار روایت است که آینه کثیف و پیچیده سفر از آمدن به درک واقعه ما را تجربه کرده اند و اثرات آن بر ما همانطور که ما مسن تر است. این رمان بافی جدول زمانی نشان دهنده راه تومار می بیند واقعی زنان بلند گفتن داستان به دوستان نزدیک بریزند و حلقه به عقب و حرکت زمان در اطراف آزادانه به جای اینکه به شدت محدود به یک شروع, میانه و پایان است. “وجود دارد تجربه تروما و پس از آن وجود دارد چگونه شما روند آن بعد سعی کنید برای قرار دادن آن را به عقب با هم و سعی کنید به حس آن. و آن را شسته و رفته آن را همیشه روشن آن را همیشه حس می شود. شفا یک سفر مناسب است ؟ شما لازم نیست فقط همه چیز را درک است که برای شما اتفاق افتاده است یک روز.” تومار مشغول به کار در یک کلینیک برای زنان آسيب سوء مصرف مواد و مشکلات هنگامی که او در دهه بیست سالگی و با رعایت روش های مورد استفاده توسط تروما کارشناسان وجود دارد تحت تاثیر رویکرد او به ساختار این رمان است. “[تروما کارشناسان] آیا فقط در مورد آن صحبت کنید — آنها سعی می کنند به شما برای توسعه مکانیسم های مقابله ای. آنها بافتن راه خود را برای رسیدن به نقطه چون اغلب مردم واقعا آماده نیست زمانی که آنها برای اولین بار ملاقات با شما به بحث در مورد وحشتناک ترین روز زندگی خود را.”

علاوه بر دادن خواننده به زندگی واقعی تجربه از آمدن به درک درونی زندگی یک زن است که با تجربه تروما و از دست دادن ساختار تومار رمان افزایش مییابد تنش روایت ساخت برای آوردن تجربه خواندن. او قادر به نگه داشتن خواننده را در تعلیق اغلب در سراسر چندین جدول زمانی توسط برش به عقب و جلو بین صحنه. او imbues هر صحنه با عمیق تر اهمیت عنوان آن می آید unlodged از آن محل در یک هدف گاهشناسی اجازه می دهد آن را به توان گفت که در آن راوی Cale مناسب می داند.

شما می توانید می گویند تومار سفر به جایی که او امروز یک نویسنده برنده جایزه تدریس در دانشگاه استنفورد بود که بسیار شبیه به یک چهل تکه بافته شده را به عنوان باور نکردنی اولین کتاب او ایجاد شده در طول راه. موانع او غلبه برای تبدیل شدن به یک نویسنده حرفه ای نشان می دهد باور نکردنی, تعهد به هنر و صنعت است. پس از تحصیل در رشته زبان انگلیسی در دانشگاه UC Irvine در منطقه که در آن او بزرگ شده تا تومار نقل مکان کرد و در سراسر کشور برای تکمیل وزارت امور خارجه در داستانی در دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک یک تجربه او دوست داشت هر جنبه ای از, به جز برای برچسب قیمت سنگین است. اکثر saliently او تجربه در نیویورک به او یک چشم انداز جدید در ارزش هنر است. “در خانواده من, راه من مطرح شد ما آموزش داده نمی شد که هنر بود و حتی یک چیزی که شما اجازه داده شد به فکر کردن در مورد … پس [نیویورک] شد اولین بار در زندگی من است که هنر به طور کلی جدی گرفته شد. من تا به حال هرگز در یک محل که در آن در یک محیط عمومی که بسیاری از مردم خواندن یا این که بسیاری از مردم هیجان زده به دیدن جدید نشان می دهد. که جنون به من یا به کسی من بزرگ شده.”

در طی یک دهه پس از پایان وزارت امور خارجه, Tomar مختلف مشغول به کار و نه تا پنج شغل در نیویورک در روزنامه نگاری به عنوان یک مسئول پذیرش به عنوان یک دستیار شخصی — همه در حالی که کار بر روی کتاب او در شب و در تعطیلات آخر هفته.

“هر شب من به خانه از محل کار و یا سالن را در شام و نشستن در مقابل کامپیوتر من باز [نوشتن من] و سعی کنید به کار بر روی آن است. و گاهی اوقات آن را فقط می تواند به معنای واقعی کلمه یک جمله و گاهی من را از خواب بیدار و از آن خواهد شد 3 هستم, و من تا به حال خواب افتاده در کامپیوتر و هیچکاری نکرده بودم. اما که خوب بود. من فکر می کنم فقط با باز کردن سند چیزی است که ناخودآگاه در ذهن من به ترتیب اولویت [نوشتن] و ساخته شده من احساس می کنم مثل من هنوز به آن متصل می شوند حتی اگر من تا به حال ساخته شده و پیشرفت واقعی در هفته است.” هر آخر هفته را صرف کار بر روی پیش نویس به عنوان به خوبی به عنوان او چند هفته از زمان تعطیلات در سال است. “من فکر نمی کنم من در زمان یک تعطیلات واقعی در مانند هشت سال.” تنها پس از کار بر روی این رمان برای نزدیک به یک دهه بود تومار دریافت چندین فرصت های مطالعاتی است که اجازه داده او را به تکه های زمان او نیاز به تمرکز صرفا بر کتاب و پایان آن بود که امکان پذیر نیست به طور منظم برنامه کار.

تومار به نقل از جامعه از نویسندگان او ملاقات از طریق وزارت امور خارجه که در ادامه به او فکر می کنم به عنوان یک نویسنده و باور او به عنوان حیاتی برای ایجاد انگیزه در خود را از طریق این سال است. “من گفتم که من فقط یک منشی یا هر کار من مشغول به کار بود در آن زمان. و [من] بود نه شما یک منشی که نوشتن یک رمان و من مثل من ، این می شده است حدود پنج سال که در آن نقطه من بود, من نمی دانم آنچه من انجام می دهند من نمی دانم چه طرح است. شاید من فقط یک نویسنده است. و من فقط به یاد داشته باشید نگاه کنید که دوست من به من داد و او مانند شما یک نویسنده هستید. ما رفتیم به مدرسه فارغ التحصیل با هم. من می دانم که شما. و که من پایدار برای این سال های بسیاری چون من واقعا احساس نمی مانند یک نویسنده است. من نمی دانم آنچه که من انجام شده بود با کتاب است. اما اگر از نزدیکترین افراد به من که من واقعا اعتماد اعتقاد من پس از آن من می توانم باور کنم.”

من هنوز هم به یاد داشته باشید که در هفته اول زبان انگلیسی 90 کارگاه من با تومار او جلب کرد یک جدول زمانی در هیئت مدیره به ما برخی از چشم انداز چقدر محض چند دهه ما را به کار بر روی نوشتن برای رسیدن از جایی که ما به نشر نویسندگان به قابل توجه نویسندگان به بی انتها کارشناسی ارشد مانند تومار مورد علاقه نویسنده Vladimir Nabokov. و هنوز هم بعد از دو سطح هیچ کس واقعا می تواند تعداد در رسیدن به آنها به عنوان تقاضا خاصی استعداد و تعداد زیادی از بخت خوب به عنوان به خوبی به عنوان گردد مهارت است. وقتی که من پرسید که تومار آنچه او آموخته بود در مورد نوشتن در این دهه او صرف دست و پنجه نرم کردن با اولین رمان او به من داد که همان سخت عشق پاسخ: “من فکر می کنم وجود دارد فقط یک چیزی که مهم است آن چیزی است که تا کنون هیچ کس می خواهد به شنیدن آن طول می کشد تا زمانی. فقط برای به دست آوردن حتی یک چهارم به عنوان خوب به عنوان شما می خواهید می شود طول می کشد بنابراین درآورد ، و آن را واقعا سخت به روند چرا که خیلی زود در زمانی که شما گرفته ام یک کلاس نوشتن خلاق شما در حال حاضر می دانیم ملزومات — تنظیم طرح نقطه نظر. من می دانم به طوری که من باید آن را دریافت کنید ، احساس می کنم درک تمام قطعات کار — چرا آن کامل نشده است ؟ و من می توانم به شما بگویم که چرا در آن طول می کشد که مدت طولانی است. آن را درست می کند.”

تومار باز است در مورد دشوار بیهوده طبیعت از نوشتن به عنوان یک حرفه و در عین حال او شیوه های آن را می آموزد و آن را با شدت و سعی و کوشش است که نشان می دهد لذت از هنر و صنعت است و پاداش به اندازه کافی در خود را به نگه داشتن رفتن. این ذاتی لذت بردن از اعمال است که شاید تنها راه ما می تواند زنده ماندن و حفظ خودمان را به عنوان نویسندگان یا هنرمندان از هر نوع. “این نمی تواند نگرانی خود را به عنوان یک نویسنده چگونه مردم خواندن شما و یا آنچه آنها را از آن دریافت کنید. تجربه نوشتن آن را به انجام به اندازه کافی و این که آیا آن را تا به زندگی خود در جهان است تا به جهان تا به ناشران تا داوران را به آن را دریافت کند یا نه.”

“دعا و نماز برای مسافران” به تازگی موفق به دریافت 2020 قلم/همینگوی جایزه برای اولین داستانی یکی از معتبر ترین جوایز در ایالات متحده برای اولین رمان با برندگان گذشته از جمله غول های ادبی مانند Marilynne رابینسون, Jhumpa Lahiri و استنفورد خود چانگ-Rae Lee. در سال 2016 تومار اهدا شد دو سال Stegner یاران که در طی آن او به پایان رسید تا “نماز برای مسافران” و ارسال آن به ناشران و در سال 2018 او در زمان و در موقعیت جونز مدرس که در آن او در حال حاضر کارگاه های آموزشی و کار در یک رمان جدید در مورد نهفته است. تومار است که خوشبختانه در یک محل در حال حاضر است که می توان او را بسیار بیشتر از زمان لازم و فضای کافی برای کار بر روی نوشتن. هنگامی که از او درباره رویکرد او به کتاب جدید او گفت: “من در تلاش برای قرار دادن که فشار زیادی روی خودم حق دور. من درک می کنم که آن را به زشت برای بسیاری از سال قبل از اینکه من سعی کنید به آن را زیبا.”

به نظر من که این عنصر ضروری برای ساخت هنر است که زیبا وقت است که دقیقا آنچه در جامعه ما و آن متعارف انتظارات از بتن monetizable بهره وری است که همیشه به ما گفتن ما ندارد. افراد مانند تومار که مشغول به کار فوق العاده سخت در هنر و صنعت خود و شکل زندگی خود را در اطراف آن به منظور ایجاد زمان به آن نیاز دارد در حال الهام بخش برای همه ما است. زمان به طور کلی و نه فقط به ما داده برای احساسات ما برای این تلاش است که تقاضا خیلی بیشتر وقت و فکر خود را از محصولات را نشان می دهد در نگاه اول اما اگر وجود دارد چیزی است که شما عشق را به انجام آن کار چالش برانگیز است اما پاداش خود را پس از آن که چیزی شایسته در همه زمان ها شما می توانید برای آن است.

تماس با Carly تیلور در carly505 ‘در’ stanford.edu.

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>